Archive for the ‘طوطی برزیلی’ Category

پرورش و نگهداری طوطی برزیلی

طوطی برزیلی پرنده‌ای کوچک، زیبا و دلنشین از خانواده طوطی سانان است که رنگ­های متنوع و زیبای آن دل هر بیننده را شاد نموده و آدمی را به پرورش این نوع طوطی علاقه­مند می­سازد. خاستگاه این پرنده قاره آفریقا است و در آن جا به صورت گروهی زندگی نموده و معمولاً هر گروه شامل ده تا بیست پرنده می­باشد و گاهی اوقات نیز ممکن است که تعداد یک گله از این پرنده به یکصد عدد نیز برسد. این موجودات به عنوان پرندگان خانگی بسیار محبوب هستند و تکثیر آنها نیز به سادگی امکان پذیر است. طول عمر طوطی برزیلی حدود ۱۵ تا ۲۰ سال و برخی نیز معتقدند که این پرنده می­تواند تا ۳۰ سال زندگی کند. دشواری تعیین سن پرنده سبب شده است که طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را نتوان تعیین کرد. البته این امر در مورد پرورش دهندگانی که طوطی خود را از پرورش دهندگان ایرانی تهیه می­کنند صادق نیست چرا که معمولاً این پرورش دهندگان جوجه­های خود را پس از استقلال از والدین به بازار عرضه می­کنند و سن این نوع جوجه­ ها معمولاً کم بوده و تعیین سن آن­ها به راحتی امکان پذیر است، با این وجود بهتر است تولید کنندگان این نوع طوطی بر روی پای جوجه حلقه­ های فلزی قرار دهند و تاریخ تولد پرنده را روی آن حک کنند که در این صورت    می­توان از سن پرنده اطلاع دقیقی به دست آورد و با این کار اعتماد خریدار جلب گردیده و صاحب پرنده اطلاع دقیقی از سن پرنده خود خواهد داشت.

طوطی برزیلی در زبان فارسی نام­های متعددی دارد و برخی به آن «طوطی کوتوله» و برخی به آن « طوطی عشق» و « لاو برد» می­گویند. نام انگلیسی این پرنده «Lovebird» و نام آلمانی آن « die Unzertrennlichen» و نام فرانسوی آن «  les Inséparables » است. نام علمی  این پرنده آگاپورنیس «Agapornis» است که از دو کلمه لاتینی        آگاپین «agapein» به معنی عشق و اورنیس «ornis» به معنی پرنده ترکیب شده است. این پرنده را در زبان عربی «طیورالحب» و در زبان عامیانه به آن«البرکادیلو» گویند.

رده بندی علمی طوطی برزیلی

سلسله حیوانات                                Animal

شاخه مهره داران                          Vertebrata

رده پرندگان                                         Aves

راسته طوطی سانان                  Psittaciformes

خانواده  طوطیان                            Psittacidae

زیر خانواده طوطی                        Psittacinae

جنس طوطی برزیلی                      Agapornis

شکل ظاهری طوطی برزیلی

طوطی برزیلی پرنده­ای کوچک است که اندازه آن بین ۱۳ تا ۱۷ سانتی متر و وزن آن بین ۴۰ تا ۶۰ گرم است. این نوع طوطی کوچک­ترین نوع طوطی در جهان بوده و از مشخصات آن ضخامت بدن، کوتاهی دم، تیزی و بزرگی نسبی منقار می­باشد. در طبیعت این پرنده به رنگ سبز است، اما گونه اهلی آن     رنگ­های بسیار متنوعی دارد. برخی از گونه­های طوطی برزیلی در اطراف چشم یک حلقه سفید دارند و برخی فاقد این حلقه می­باشند. چهار گونه از این پرنده حلقه­ای سفید رنگ در اطراف چشم خود دارند که این چهار گونه عبارتند از: طوطی برزیلی فیشر، طوطی برزیلی سیاه گونه، طوطی برزیلی نقابدار و طوطی برزیلی لیلیان. پنج گونه باقیمانده که عبارتند از: طوطی برزیلی ماداگاسکار، طوطی برزیل صورت قرمز، طوطی برزیلی صورت هلویی، طوطی برزیلی آبسینیان و طوطی برزیلی سوین درین فاقد حلقه مذکور می­باشند. زادگاه این پرنده قاره آفریقا است و از آن جا به سایر نقاط جهان برده شده است. طوطی برزیلی جزو پرندگان زینتی محبوب خانواده­ها به شمار می­رود و اروپاییان به آن مرغ عشق می­گویند و این تسمیه به علت این است که این پرنده به صورت جفت نگهداری شده و تمامی وقت خود را در کنار یکدیگر گذرانده و رابطه­ای بسیار صمیمی بین نر و ماده وجود دارد و یک جفت معمولاً تا آخر عمر با یکدیگر زندگی کرده و نر و ماده برای ساعت­های طولانی کنار یکدیگر نشسته و بال­های یکدیگر را تمیز و آراسته می­کنند.

در طبیعت این پرندگان در گله­های کوچکی زندکی کرده و بر میوه، سبزیجات، گیاهان سبز و بذر گیاهان تغذیه می­کنند. «طوطی برزیلی بال سیاه»[۲] علاوه بر مواد فوق بر حشرات و میوه انجیر نیز تغذیه می­کند. برخی از پژوهشگران معتقدند که «طوطی برزیلی سیاه طوقی»[۳] بر انجیر محلی خاصی تغذیه می­کند و اهلی کردن آن دشوار است، زیرا که امکان تهیه انجیر وحشی مورد نیاز آن مقدور نمی باشد. لذا پرورش این گونه  طوطی در سایر مناطق جهان مرسوم و متداول نیست. سایر گونه­های طوطی برزیلی به راحتی در سایر کشورها پرورش داده می شوند و از جمله گونه­هایی که در کشور ما پرورش آنان رایج و متداول است می­توان از طوطی برزیلی فیشر، طوطی برزیلی صورت هلویی و طوطی برزیلی نقابدار نام برد.

تاریخچه پرورش طوطی برزیلی

جانورشناسان معتقدند که زیست­گاه اولیه طوطی برزیلی، قاره آفریقا می­باشد و از نه گونه شناخته شده این پرنده، هشت گونه آن متعلق به قاره آفریقا و یک گونه آن که «طوطی برزیلی سرخاکستری»[۴] است متعلق به جزیره ماداگاسکار است که یکی از جزایر آفریقا به شمار می­رود. تاریخچه اهلی شدن این پرنده مشخص نیست و به نظر می­رسد که برای اولین بار توسط بومیان آفریقا اهلی شده باشد. «طوطی برزیلی صورت قرمز» اولین گونه طوطی برزیلی بود که به اروپا وارد شد و در نقاشی­های سده ۱۶ میلادی این پرنده دیده می­شود. البته قابل ذکر است که تعدادی از سایر گونه­های این پرنده بعد از سال ۱۸۰۰ م شناسایی گردید و به نظر می­رسد که ناوگان­های نظامی کشورهای استعماری که برای تهیه برده عازم آفریقا می­شدند، در بازگشت سعی می­کردند که علاوه بر بردگان، پرندگان و حیوانات شگفت انگیز آفریقایی را به اروپا منتقل نمایند و به نظر می­رسد که طوطی برزیلی نیز در این دوره وارد اروپا گردید و چندی نگذشت که به علت زاد و ولد آسان، تعداد آن در اروپا فزونی گرفت. برخی از گونه­ های این پرنده نظیر: «طوطی برزیلی سیاه گونه» در سال ۱۹۰۸م و گونه «طوطی برزیلی لیلیان» در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا وارد شدند. از تاریخ ورود این پرنده به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست و به نظر می رسد که بیش از چند دهه از ورود آن به ایران نمی گذرد، این پرنده در حال حاضر پرورش دهندگان زیادی در ایران دارد که اقدام به تکثیر آن کرده و از آن جوجه گرفته و جوجه را به بازار فروش عرضه می نمایند. در حال حاضر قیمت یک جفت طوطی برزیلی در بازار فروش بین ۶۰ تا ۸۰ هزار تومان است. در ایران دو گونه «طوطی برزیلی فیشر» و «طوطی برزیلی نقابدار» بیشتر از سایر گونه­ های طوطی برزیلی پرورش داده می­شوند البته گونه­های دیگر کم و بیش و با قیمت­های بالاتری قابل تهیه می­باشند.

پرورش طوطی برزیلی در خانه

بسیاری از علاقه مندان به پرورش ونگهداری پرندگان زینتی اخیراً به پرورش ونگهداری از طوطی برزیلی روی آورده اند . پرورش این پرندگان زیبا ورنگین باعث شادی وفرح بخشی کودکان می گردد. این پرندگان نیازهای زیادی ندارند وتامین یک قفس مناسب وجا دار  وغذای روزانه و رعایت اصول بهداشتی می تواند تمامی خواسته های این پرنده را تامین کند . این پرنده رفتاری بسیار مسالمت آمیز ودوستانه داشته ومعمولاً به صاحب خود آسیبی نمی رساتد.

منبع مورد استفاده : پرورش ، نگهداری وبیماری های طوطی برزیلی ، تالیف دکتر احسان مقدس، انتشارات نیلوبرگ ، تهران ۱۳۸۹٫

طوطی کوتوله (جدایی ناپذیر):
طوطی های کوتوله یا جدایی ناپذیر ها جزو طوطی های دوست داشتنی و احساسی هستند،نام لاتینی جدایی ناپذیر ها یا طوطی کوتوله (agapornis) از واژه های یونانی عشق و پرنده گرفته شده و تاکید بر ارتباط عمیق و بسیار نزدیک زوج پرنده دارد. انها دارای طول بدنی معادل ۱۲ تا ۱۶ سانتیمتر میباشند و شامل گونه های مختلف میباشند که شما در این سایت میتوانید اطلاعات خوبی در مورد انواع طوطی های کوتوله کسب نمایید.
قدمت نگهداری برخی گونه های این پرنده به ۴۰۰ سال میرسد و برخی اخیرا مورد توجه قرار گرفته اند.
نام علمی این پرنده agapornis است و علت نام مرغ عشق افریقایی این است که پرنده نر و ماده ساعت ها نشسته و پرها و بال های یکدیگر را تمیز و آراسته میکنند.این پرنده از خانواده طوطی هاست و ۹ گونه از آن شناخته شده است .

بعضی گونه های طوطی کوتوله به وفور یافت میشود

در ایران نوع فیشر فراوان است و به آن به اشتباه طوطی برزیلی گفته میشود در صورتیکه زادگاه این پرندگان قاره آفریقا میباشد و برخی گونه های نیز دیگر نادر است.از این ۹ گونه ، ۳ گونه دیمورفیک (جنس نر و ماده از لحاظ ظاهری قابل تشخیص اند )و ۶ گونه مونومورفیک (جنس نر و ماده از لحاظ ظاهری یک شکل اند ) هستند.

۳ گونه دیمورفیک (جنس نر و ماده از لحاظ ظاهری قابل تشخیص) عبارتند از :

۱)ماداگاسکار ؛۲) صورت قرمزی۳) ؛ آبیسینیان

 

طوطی برزیلی صورت قرمز:

طوطی برزیلی صورت قرمز نام دیگر آن طوطی برزیلی کله قرمز است. نام علمی آن Agapornis pullarius است. این گونه در سال ۱۷۵۸م توسط طبیعی‌دان معروف سوئدی کارل لینه شناسایی گردید. طوطی برزیلی صورت قرمز نسبت به بقیه گونه‌ها زیستگاه وسیعی دارد و در محدوده‌ای از خلیج مرکزی آفریقا تا مناطق غربی اتیوپی و در کشورهای سیرالئون، توگو و غنا پراکنده شده‌است. این گونه دو زیر گونه به نام‌های A.p.pullarius و A.p.ugandae است.

زیر گونه اول درجنگل های سافانا در وسط و جنوب آفریقای استوایی در گروه های بیست تا سی تایی زندگی می کند و بر روی دانه گیاهان تغذیه نموده و این گونه برخلاف سایر گونه های طوطی برزیلی در لانه مورچه های سفید در درختان لانه گذاری می کند و اندکی از آن‌ها نیز در لانه مورچگان بر روی زمین لانه گذاری می کنند. پرنده ماده اقدام به حفر کانالی می کند که به محوطه بزرگ تری منتهی می شود و در آن محوطه تخم گذاری می کند و هر دو روز یک تخم می گذارد و جالب این که مورچه های سفید به پرنده اجازه می دهند که در بخشی از لانه آن‌ها تخم گذاری کند. برخی از منابع ذکر می کنند که طوطی برزیلی صورت قرمز بر روی تخم مورچه سفید تغذیه می کند، اما این موضوع به اثبات نرسیده‌است. دمای لانه مورچه‌های سفید معمولاً ثابت است و این باعث می شود که پرنده ماده بتواند تخم‌های خود را برای مدت طولانی تری رها کرده و به منظور تغذیه از لانه خارج شود. جوجه‌ها بعد از ۲۳ روز از تخم بیرون می آیند و بدن آن‌ها بدون پر بوده و اولین پرها بعد از چند روز بیرون می آیند، تعداد جوجه هایی که پرنده ماده تولید می کند معلوم نیست و به نظر می رسد که هر پرنده ماده سالیانه دو جوجه تولید می کند. زیرگونه دوم که A.p.ugandae نامیده می شود در کشور اوگاندا دیده می شود و رنگ پرهای دم آن در مقایسه با گونه اصلی کمی روشن تر است.

طوطی برزیلی لیلیان:

طوطی برزیلی لیلیان ، نام دیگر آن «طوطی برزیلی نیاسا» است که نام علمی آن Agapornis lilianae می‌باشد. این گونه در سال ۱۸۶۴ برای اولین بار کشف شد و در مرحله نخست به عنوان زیر گونه‌ای از طوطی برزیلی صورت هلویی شناخته شد اما در سال ۱۸۹۴م توسط شرق شناس و زمین شناس انگلیسی«جورج ارنست شلی» به عنوان گونه‌ای جدید دسته بندی گردید و به افتخار دانشمند مشهور«لیلیان سکالتیر» نامگذاری شد و در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا صادر گردید و با موفقیت از آن جوجه گیری شد. خاستگاه آن جنوب تانزانیا، شمال زیمبابوه و بخش شرقی زامبیا است و معمولاً در گله‌های صد تایی در نزدیکی منابع آب زندگی می‌کند، زیرا که این نژاد به آب تنی بسیار علاقه مند است. طول بدن آن بین ۱۲ تا ۱۳ سانتی متر است و رنگ بدن آن سبز و سر آن به رنگ سرخ درخشان مایل به پرتقالی است بوده و پس سر آن سبز مایل به سرخ و دم سبز رنگ بوده و در انتها به رنگ پرتقالی تیره در می‌آید. منقار به رنگ سرخ درخشان بوده و اطراف چشم را حلقه‌ای سفید فرا گرفته و پاها به رنگ خاکستری و ناخن‌ها به رنگ سیاه می‌باشد و از لحاظ رنگ تفاوتی بین نر و ماده وجود ندارد و این گونه فقط به دو رنگ دیده می شوند که عبارتند از رنگ اصلی و لوتینو که رنگ لوتینو به صورت پرهای زرد رنگ با چشم‌های سرخ رنگ می‌باشد.

طوطی برزیلی نقابدار :

طوطی برزیلی نقابدار، نام دیگر آن «طوطی برزیلی زرد طوقی» و «طوطی برزیلی سیاه نقاب» و «طوطی برزیلی سیاه سر» است و نام علمی آن Agapornis personatus است و در سال ۱۸۸۷م توسط شرق شناس آلمانی «آنتوان ریچنو» شناسایی گردید. زادگاه آن شمال شرقی تانزانیا است. اندازه آن ۱۴ سانتی متر است. هیچ تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد و پرندگان نابالغ در منقار خود علامت سیاه رنگی دارند و آرام تر از بالغین هستند. اکثر پرها سبز رنگ هستند پرهای پیشانی و قسمت بین چشم¬ها حد واسطی بین رنگ‌های قهوه‌ای و دودی است. اطراف گردن زرد رنگ است. پوست بینی و حلقه دور چشم سفید است و نوک پرنده قرمز است. پاها به رنگ خاکستری تیره‌است.

مطالب طوطی سانان

لطفا برای حمایت از سایت طوطی سانان لینک عکسی فوق را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهید