Posts Tagged ‘فروش جوجه کاسکو’

مقایسه طوطی کاکادو با کاسکو:

حتما این سئوال در ذهن تعداد زیادی از افراد مطرح شده است که طوطی کاکادو برای نگهدار ی در آپارتمان بهتر است یا کاسکو ؟

ما پیشنهاد می کنیم قبل از اقدام به خرید حتما مطلب زیر را بخوانید:

معمولا افرادی که بیشتر علاقه مند به ظاهر زیبای یک طوطی جهت نگهداری هستند بین کاس کو و کاکادو,کاکادو را انتخاب می کنند خصوصا خانم ها رنگامیزی و کاکل این نژاد را بیشتر می پسندند.

کاکادوها پرندگانی دوست داشتنی هستند اما هرگز اقدام به خرید یک کاکادوی مسن و سن و سال دار نکنید زیرا رام کردن آنها تقریبا غیر ممکن است.

از انجا که کاکادوها زیبایی زیادی دارند و تعیین سن انها اندکی نسبت به طوطی خاکستری دشوارتر است ,ممکن است فروشنده یک کاکادوی رام نشدنی و مسن رابه جا ی یک جوجه به شما معرفی کند.

دقت کنید پاهای یک طوطی کاکلی از هر نژاد که باشد نباید زیادی کلفت و برجسته باشد سپس به سوراخ های بینی پرنده نگاه کنید نباید سیاه یا تیره باشد بهتر است صورتی یا سفید باشد همچنین پوست وگوشت دور تا دور منقار باید تازگی دوران جوانی را داشته باشد و در طوطی های کاکلی که بدنی سفید دارند بهتراست نوک زبان هم از رنگی روشن برخوردار باشد.

کاکادوها بدن های مقاوم تری نسبت به کاسکو دارند و با خیال راحت می توانید اقدام به خرید حتی جوجه سرنگی یک کاکادو کرده و نگهداری و پرورش دهید.

معمولا کاکادوهایی که دارای رنگی روشن هستند بیشتر به عنوان حیوان خانگی انتخاب می شوند. توجه داشته باشید انها تقریبا جثه ای هم اندازه کاسکو دارند اما قفسی که یک کاکادو احتیاج دارد حتما باید بزرگتر از قفس یک کاسکو باشد اگر بخواهم در یک جمله خلاصه کنم باید عرض شود که کاکادوها در قفس کوچک دیوانه می شوند انها مانند طوطی خاکستری تنبل نیستند و یکجا نشستن برایشان دشوار خواهد بود انها در ساعاتی از روز مایلند فعالیت داشته باشند.

چرا عده ای انها را در خانه نگهداری نمی کنند ؟ چون اگر بیش از حد داخل قفس نگهداری شوند جیغ های بلندی می کشند و اگر هم بیش از اندازه بیرون از قفس باشند لوس می شوند و اگر ساعاتی را تصمیم بگیرید که در قفس باشد باز اقدام به جیغ زدن خواهند کرد تا اینگونه اعتراض خود را نشان دهند اما هر مسئله ای راهی دارد شما از ابتدا نباید بیش از اندازه کاکادوی خود را از قفس بیرون بیاورید همچنین نباید زیادی داخل قفس بگذارید می بایست فکر کنید که بچه ای را تربیت می کنید باید یاد بگیرد هر چیزی اندازه ای دارد مثلا سر ساعت اجازه می یابد از قفس بیرون بیاد و هنگامی که صاحبش اراده کرد و گفت: برو تو قفس خود این عبارت را تکرار و به خوبی دستور را اجرا کند.

باید این نکته را هم در نظر بگیرد که قدرت سخنگویی کاکادو اصلا با کاسکو قابل مقایسه نیست و اگر حرف زدن طوطی از زیبایی آن برایتان از اهمیت بیشتری برخوردار است حتما کاسکو را انتخاب کنید .

از معایب دیگرکاکادوها گرد دادن بدن آنها است و اگر دچار بیماری های تنفسی هستید یا در خانه بچه کوچکی دارید هرگز سراغ کاکادو نروید.

ولی اگر به دنبال یک طوطی دوست داشتنی و احساساتی هستید که شدیدا به شما وابسته شود کاکادو بهترین گزینه است.

 

فرق کاسکو با طوطی های دیگر:

کاسکو از لحاظ سخنگویی و قدرت تکرار سخنان یادگرفته با لهجه فرد یاد دهنده و نیزواضح ادا کردن کلمات یادگرفته و ظرفیت حافظه ، در سطحی بسیار بالاتر از دیگر طوطیها و دیگر پرندگان مقلد صدا ( مثل مرغ مینا و غیره ) قرار دارد .

فرق دیگر کاسکو باطوطی های دیگر ، یادگیری بهتر حرکات آکروباتیک و بازی های مختلف است که این موضوع هم به دلیل هوش برتر کاسکو نسبت به دیگر طوطی هاست .

البته دوستان باید بدانند که کاسکو و دیگر طوطی ها را باید در سنین خاص جوجگی بگیرند تا به بهترین نتیجه برسند . شعور کاسکو با حیواناتی مثل شامپانزه و دولفین قابل مقایسه است .

همچنین کاسکو و یک بچه ۴ ساله از لحاظ شعور با هم قابل مقایسه هستند .هیچ یک از حیوانات و پرندگان دیگر چنین شعوری را ندارند .

۱۰ اشتباه متداول در نگهداری از طوطی سانان

۱- استفاده از تخمه آفتاب گردان به عنوان غذای اصلی

استفاده از تخمه آفتاب گردان به عنوان غذای اصلی طوطی ها، یکی از متداول ترین اشتباهاتی است که صاحبان طوطی مرتکب آن می شوند. طوطی ها برای حفظ سلامت و زیبایی به رژیم غذایی کامل و سالمی نیازمند اند. ترکیبی از انواع دانه ها، میوه ها، سبزیجات، استخوان، تخم مرغ، مکمل های غذایی ویژه پرندگان و در نهایت آفتاب گرفتن کافی، عواملی است که می تواند مشکلات تغذیه ای و بروز کمبود های ویتامینی و مینرالی را در طوطی ها به حداقل برساند. استفاده از تخمه آفتاب گردان نه تنها تامین کننده نیازهای اولیه بدن نیست، بلکه مشکلاتی همچون چاقی (به دلیل روغن موجود در تخمه آفتابگردان) و بی میلی به دیگر مواد غذایی را به همراه خواهد داشت. پس از همین امروز در تصحصح رژیم غذایی پرنده خود بکوشید و با صبر و شکیبایی کم کم او را به خوردن مواد غذایی دیگری نیز عادت دهید. البته ایجاد تنوع غذایی به معنی خوراندن کلیه خوراکی های موجود به پرنده نمی باشد. برخی مواد غذایی مثلا نمک و ادویه، روغن، شکلات، میوه آووکادو و… برای طوطی ها زیان آور است.

۲- خوراندن نوشیدنی های غیر مجاز به طوطی

بسیار دیده می شود که برخی افراد به طوطی خود چای سرد شده، نوشابه و… می دهند. شاید پرنده شما نیز از این نوشیدنی ها استقبال کند اما مسلما این استقبال مجوز ادامه این اشتباه نیست. همانطور که بارها شنیده ایم، نوشیدن چای در انسان می تواند موجب کمبود آهن شود. این مسئله در طوطی ها نیز کاملا صادق است، تا بدان حد که روش درمان طوطی هایی که دچار افزایش آهن (هموکروماتوز) می باشند خوردن چای است. از طرفی سرد بودن چای برای ما انسانها معنی متفاوتی با پرندگان دارد. چه بسا چایی که از نظر ما سرد شده است موجب ایجاد جراحت در دهان، مری و چینه دان پرنده شود. درباره نوشابه های گازدار نیز خود قضاوت کنید، قطعا مضرات خوردن این نوشیدنی ها نیاز به بحث کارشناسانه ندارد!

۳- دارالتادیب

اگر می خواهید طوطی خود را دست آموز کنید همواره باید تا آنجا پیش روید که پرنده دچار هیچ گونه تشویشی نشود. اگر در فاصله یک متری او موجب جیغ کشیدنش می شوید فاصله خود را بیشتر کنید، اگر در هنگام نزدیک شدن به او، با دیدن دستان شما دچار وحشت می شود، دستان خود را در پشت بدن پنهان کنید. به طور کل در هنگام دست آموز کردن یک طوطی همواره این جمله را مد نظر قرار دهید: خانه شما دارالتادیب نیست و این شما نیستید که تصمیم می گیرید، طوطی است که باید به شما اجازه بدهد، هر کجا تصمیم و خواست شما حاکم شد، یک قدم از پرنده خود دور تر شده اید.

۴- فریاد زدن بر سر طوطی

وقتی شما نسبت به طوطی خود بی تفاوتید او برای جلب توجه شروع به جیغ زدن می کند، و وقتی شما به قصد ساکت کردن او بر سرش فریاد می زنید و واکنش های تند نشان می دهید ، او از اینکه توجه شما را به خود جلب کرده است بسیار بسیار لذت می برد! پس همیشه او جیغ می زند تا شما فریاد بزنید و او احساس کند که مورد توجه است. برای ساکت کردن طوطی خود بهتر است او را به حال خود رها نکنید و از طرفی فقط مواقعی به او توجه کنید که اعمال ناشایستی مانند جیغ زدن یا ریختن غذا را انجام نمی دهد. بدین روش پرنده می آموزد که جایزه ساکت بودن “مصاحبت” است.

۵- حمام کردن طوطی

برخی با افتخار از اشتباهات خود حرف می زنند و نمی دانند این اشتباهات عواقب عذاب آوری را برای پرنده و صاحب خود به همراه خواهد داشت. یکی از این اشتباهات شستن پرنده زیر دوش آب و با استفاده از شوینده هایی همچون شامپو است که متاسفانه در بین بسیاری از دارندگان طوطی های بزرگ دیده می شود. قطعا این نوع حمام کردن علاوه بر احتمال وقوع مسمومیت (به دلیل قابلیت جذب بالای پوست در پرندگان)، می تواند شرایط را برای وقوع مشکلات پوست و پر نیز فراهم سازد. اگر از تغییر فلور پوست و وقوع عفونت های پوستی، تخریب پرها به دلیل مواجهه با مواد شیمیایی و اصطکاک ناشی از شستشو نیز چشم پوشی کنیم، هرگز نمی توان از خشکی پوست، خارش و نتیجتا افزایش احتمال پرکنی و حتی آسیب رسانی به پوست توسط خود پرنده چشم پوشی کرد. برای شستن طوطی ها استفاده از یک آب پاش و آب گرم (نه داغ) کافی است، البته استفاده از همین روش نیز فقط در فصول گرم و آن هم در محیط های دور از پنجره، کولر و دیگر خنک کننده ها توصیه می شود.

 

7- قفس آرایی با اجسام غیر مجاز

اختراعات انسان عوارض ناخوشایندی را نیز به همراه دارد. چه بسا طوطی هایی که در هنگام بازی با آینه دچار زخم های شدید شده اند و چه بسیار طوطی هایی که به دنبال بلع گوی داخل زنگوله ها انسداد دستگاه گوارش و یا مسمومیت با فلز مربوطه را تجربه کرده اند. پس اگر می خواهید قفس طوطی خود بیارایید، از اجسام طبیعی (مثلا چوب، میوه ی کاج و…) و یا از آینه های استیل و دیگر اسباب بازی های استاندارد و مخصوص طوطی ها استفاده کنید.

۶- استفاده از قفس نا مناسب

طوطی ها کفش نیستند که بتوان آنها را دوتا دوتا در جعبه هایی به ابعاد خودشان نگهداری کرد. آن چیزی که معمولا دارندگان طوطی از آن به عنوان قفس یاد می کنند بیشتر شبیه به یک سلول انفرادی است. چگونه انتظار دارید خانه یک پرنده از وسعت یک جنگل تا حد یک قفس ۴۰-۵۰ سانتی متری تنزل پیدا کند و باز هم طوطی سرحال و سالم باقی بماند؟ بسیار شنیده می شود که اگر طوطی را در قفسی کوچک محبوس کنید پرنده از فرط خستگی و کسالت زبان به سخن می گشاید و یک شبه چند مثنوی از مولوی را از بر می خواند! خوب پس امتحان کنید! اما احتمالا اولین مثنوی که روایت خواهد کرد مثنوی “طوطی و بازرگان” است!

۸-استفاده از نشیمنگاه نامناسب

به جز مبل و صندلی و راحتی و تخت خواب، قطعا چندین و چند مدل نشمنگاه دیگر نیز برای ما انسان ها طراحی شده است اما با این حال، شیوع مشکلات دست و پا و کمر بیداد می کند. حال از طوطی های بیچاره ای که کل شبانه روز خود را بر روی میله های سقف قفش سپری می کنند و فقط در هنگام تغذیه روی چوب نشیمنگاه داخل قفس می نشینند و پس از سیر شدن، از ترس بسته شدن درب قفس، به سرعت آنجا را ترک می کنند و دوباره خود را به میله های سقف می رسانند چه انتظاری می توان داشت؟ اگر می خواهید راه رفتن طوطی تان از آنچه در حالت طبیعی می بینید خنده دار تر (و البته تاسف برانگیز تر) نشود، در خارج از قفس، نشیمگاهی با چوب های طبیعی درختانی که از غیر سمی بودنشان اطمینان دارید تهیه کنید و چوب های داخل قفس را نیز با چوب های مناسب جایگزین کنید.

۹- استفاده از روزنامه برای کف قفس طوطی

طوطی شما دیر یا زود یاد می گیرد که از پاره کردن و جویدن روزنامه های کف قفس لذت ببرد و این مسئله می تواند مسمومیت های حاد و یا مزمنی را به همراه داشته باشد (به دلیل ترکیبات موجود در جوهر). پس روزنامه های خوانده شده را از این پس مجددا به سطل بازیافت بریزید و برای کف قفس طوطی خود از کاغذ های کاهی و ارزان قیمتی که فاقد نوشته می باشند استفاده کنید.

۱۰- بیرون آوردن طوطی از قفس در محیط های باز

آیا می دانید تا به امروز نحسی سیزده به در گریبانگیر چند تن از دارندگان طوطی شده است؟! قطعا تعداد آنها قابل شمارش نیست چون اغلب دارندگان طوطی اهل دل اند و دوست دارند در هنگامی که خود از طبیعت لذت می برند طوطی خود را نیز در این لذت سهیم کنند. پس همراه با فلاسک و زیرانداز و منقل، طوطی خود را نیز به دل طبیعت می برند و گمان می کنند که چون پرندشان دست آموز است و یا پرهایش چیده شده، امکان فرار کردن آن وجود ندارد. اما گاه با عبور ناگهانی اولین اتومبیل و یا وزیدین اولین باد شدید، چهره اعضای خانواده دیدنی می شود که با حسرتی عمیق و چشم هایی اشک آلود، به طوطی عزیزشان که در آسمان در حال پرواز کردن و دور شدن است خیره مانده اند. همیشه به این نکته توجه کنید که اکثر پرنده ها  با بال های قیچی شده نیز قادر اند در صورت وجود جریان هوای مناسب، مسافت زیادی را پرواز کنند و دستی ترین طوطی ها نیز ممکن است به دلیل ترس از عوامل گوناگون، ناخواسته و بر حسب غریزه، اقدام به پروازهای بی بازگشت کنند که عاقبت اکثر این پروازها به گرسنگی، سرما زدگی و گاه مرگ پرنده منجر خواهد شد. پس هرگز طوطی خود را در محیط های باز و ناشناس از قفس بیرون نیاورید.

 

تغذیه کاسکو های چشم سیاه و دودی

- بلال خام: روزی ۱ عدد کامل

- بلال پخته: به مقدار کم

- مخلوط تقویتی(ارزن قرمز،ارزن سفید،تحم گشنیز،تخم خیار،تخم کلم،تخم شلغم،رازیانه،سویاو…..): هر روز به مقدار ۴-۳ قاشق

- حبوبات پخته: هفته ای ۵-۱ بار

- جوانه ها :حداقل یک بار در هفته

- سیب: هر روز ۱ عدد

- آب هندوانه: (۱قاشق صبح ،۱ قاشق عصر و ۱ قاشق شب)

- انگور:هر وقت داشته باشیم روزی ۲عدد

- موز: روزی ۱ بند انگشت

- تخمه:روزی ۹۰ عدد

چگونه رفتارهای کاسکو خود را بشناسیم.

هر کاسکو عادات مخصوص خود را دارد اما به‌طور کلی می‌توان کاسکوها را از لحاظ عادات و رفتارهایی که دارند، ‌در چندین دسته کلی تقسیم‌بندی کرد.

کاسکوها از حدود ۳ تا ۴ ماهگی، به‌طور کامل پر درمی‌آورند و از وقتی که رنگ چشم آنها زرد می‌شود، ‌سن آنها از روی رنگ چشم‌ها و رنگ انتهای پرهای دم قابل تشخیص نیست. همچنین نمی‌توان از روی شکل ظاهری کاسکو به نر یا ماده‌بودن او پی برد. اگر به آنها نزدیک بشویم و قار بزنند و حالت حمله یا ترس به خود بگیرند، معلوم می‌شود که هنوز وحشی بوده و با انسان انس نگرفته‌اند.

اگر با نزدیک‌شدن به کاسکویی، او حالت مذکور را نشان ندهد و به راحتی اجازه بدهد به او نزدیک شوید و حتی سرش را نوازش کنید یا به منقارش دست بزنید، معلوم می‌شود که مرحله وحشی‌بودن و انس نداشتن با انسان را پشت‌سر گذاشته است.

اگر دست‌تان را به یک پای کاسکو نزدیک کنید و فشار ملایمی به آن بدهید و کاسکو ابتدا یک پا و سپس پای دیگرش را روی دست شما بگذارد و به عبارتی روی دست شما بیاید، این حالت از لحاظ اهلی‌بودن پیشرفته‌تر از حالت قبلی است اما اگر انتظار داشته باشید که با اولین برخورد حتی یک کاسکوی سخنگو سخنی را بگوید، این انتظار کاملا بیجاست زیرا حتی کاسکوهایی که توسط صاحب قبلی خود سخنگو شده‌اند، مدتی طول می‌کشد تا اولین کلمه را در حضور صاحب جدید به زبان آورند؛ البته کشیدن سوت‌های یادگرفته به علت نزدیک‌بودن تن آنها  با تن صداهای طبیعی کاسکو، در اولین روزهای به خانه‌آوردن یک کاسکوی اهلی و سخنگو، عادی است. اما سخنگویی اغلب کاسکوهای سخنگو زمانی آغاز می‌شود که با زوایای محیط جدید زندگی و افراد خانواده آشنا شوند. در تمام موارد ذکرشده، بین هر کاسکو با کاسکوی دیگر تفاوت وجود دارد؛ ممکن است شما یک کاسکوی سخنگو را به خانه بیاورید و به محض برداشتن پوشش اطراف قفس، ‌کلمه یا جمله‌ای را بر زبان آورد و ممکن است یک هفته طول بکشد تا کاسکو بتواند کلمات و جملاتی را که آموخته تکرار کند.

هوش کاسکوها نیز با هم متفاوت است. ممکن است یک کاسکو در تمام عمر طولانی‌اش نتواند تقلید صدای انسان را یاد بگیرد، همچنین ممکن است یک کاسکو پس از به حرف‌آمدن – درصورت آموزش صحیح روزانه – قادر به یادگیری یک کلمه در روز باشد.

وقتی به کاسکوهای وحشی نزدیک می‌شوید، عموما قار می‌کشند. بعضی از آنها بدون اینکه از جای خود تکان بخورند، قار می‌کشند، ‌برخی خودشان را به دیواره‌های قفس می‌چسبانند و قار می‌کشند و بعضی هم چنان می‌ترسند و خودشان را به این طرف و آن طرف قفس می‌کوبند.

اگر شما انگشت خود را به طرف منقار کاسکوی وحشی ببرید، ممکن است دست شما را محکم گاز بگیرد و متعاقبا قار بکشد. شاید هم وحشت‌زده خود را به دیواره‌های قفس بچسباند و قار بکشد یا با پروازهای کوتاه خودش را به دیواره‌های قفس بکوبد.

اگر شما غذایی را به منقار کاسکو نزدیک کنید؛ ضمن اینکه قار خواهد کشید، ممکن است غذا را با منقار خود بگیرد و پرتاب کند یا ‌آن را با حالت تهاجمی‌ای بگیرد، تکه تکه کند و کف قفس بیندازد. شاید هم آن را بگیرد و بین انگشتان پای خود قرار دهد و مشغول خوردن آن شود اما قارکشیدن برای تمام کاسکوهای وحشی تازه خریداری‌شده – کم و بیش – طبیعی و عادی است.

ممکن است اسباب‌بازی‌های جدید موجب ترسیدن طوطی شما شود؛ بنابراین قبل از قرار دادن آنها به‌عنوان اسباب‌بازی دائم در قفس، سعی کنید در خارج از قفس طوطی را با آنهاآشنا کنید.

چشم‌های شفاف و براق نشانه سلامتی طوطی است، طوطی‌های بیمار در حالت بیداری چشمانی نیمه‌باز دارند و اغلب نوعی ترشح از چشم آنها بیرون می‌آید.

بعضی گیاهان خانگی برای طوطی‌های شما سمی‌اند؛ بنابراین طوطی خود را از هر نوع گیاه خانگی‌ای دور نگه دارید. در صورتی که کاسکوی شما کاملا اهلی شده باشد  در همه حال – از جمله هنگام معاینات  – به خوبی با شما همکاری می‌کند.

به‌نظر می‌رسد که زندگی کاسکو به بازی می‌گذرد اما از نظر طوطی هرکاری که او را مشغول می‌کند، یک کار جدی است.

کاسکوها دوست ندارند کسی از جلو به آنها نزدیک شود؛ چنین حرکتی باعث ترساندن آنها می‌شود، پس بهتر است انگشت خودتان را مستقیما به آرواره پایین طوطی نزدیک کنید و کمی زیر چانه او را بخارانید و سپس مالیدن دست خود را به پشت گردن ادامه  دهید. کاسکوها قبل از اینکه روی چیزی بنشینند، با منقار خود میزان محکم‌بودن آن را آزمایش می‌کنند؛ بنابراین وقتی می‌خواهید کاسکو را روی دست خود بنشانید،‌ ابتدا منقارش را به دست شما نزدیک می‌کند؛ در این حالت نترسید و دست‌تان را عقب نکشید.کاسکوهای جوان دارای پلک‌های تیره‌اند؛ درحالی‌که به تدریج و با افزایش سن، پلک‌های آنها روشن‌تر می‌شود. طوطی‌های ناخوش معمولا پرهای پف کرده دارند؛ ضمنا کاسکو به محض نزدیک‌شدن فردی غریبه – و گاهی حتی صاحب خود – به‌طور موقتی پرهایش را به حالت پف‌کرده درمی‌آورد.

مطالب طوطی سانان

لطفا برای حمایت از سایت طوطی سانان لینک عکسی فوق را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهید